"Δάσκαλοι"

Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις , αν επιπροσθέτως έχεις το χάρισμα του "μπλα -μπλα" ακόμα και αν αυτά που λες δεν είναι τίποτα παραπάνω από γενικότητες και αερολογίες, δεν έχεις πρόβλημα να φιλήσεις κατουρημένες ποδιές ,και είσαι αυλοκόλακας -κοινώς γλείφτης-έχεις πολλές πιθανότητες να "πετύχεις".
Τι σχέση έχουν αυτά με την φωτογραφία και την τέχνη γενικότερα? Έχουν και παραέχουν,μιας και η καλλιτεχνική φωτογραφία σε μεγάλο βαθμό ως ζωντανό και εξελισσόμενο τμήμα της τέχνης δεν παύει να αποτελεί και κομμάτι της κοινωνίας με ότι αυτό συνεπάγεται σε πολλά.Έτσι, είναι τουλάχιστον αστείο να βλέπεις κάποιους που δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα και μέχρι πριν λίγο καιρό δεν γνώριζαν τι είναι διάφραγμα να το παίζουν "δάσκαλοι" στο ίντερνετ .
Έγραψα πρόσφατα σε κάποιο φόρουμ με αφορμή μια συζήτηση για την "εκμάθηση" φωτογραφίας μέσα από τα διάφορα "φόρα" και αμέσως μετά δέχθηκα την" επίθεση" ενός troll:

"...όσο για την βοήθεια στα διάφορα "φόρα" φυσικά και δεν την παραβλέπω αλλά κινδυνεύουμε όλοι σε όλα τα επίπεδα να αποκτούμε "πτυχίο" από το τάδε φόρουμ και από τον τάδε "καθηγητή",καταλαβαίνεις κανείς που μπορεί να οδηγήσει η υπερεκτίμηση αυτής της "μεθόδου" διδασκαλίας..."

Καλή λοιπόν η βοήθεια που δίδεται στα διάφορα φόρα αλλά μέχρις ενός σημείου γιατί το μέτρο εύκολα χάνεται .
Βέβαια κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά και οι φωτεινές ελάχιστες εξαιρέσεις από ανθρώπους που πραγματικά γνωρίζουν και έχουν βοηθήσει πολύ κόσμο και από το διαδίκτυο εκτός του ότι αρχίζουν και σπανίζουν ,υπερκαλύπτονται σιγά- σιγά από την " συνωμοσία των άσχετων".
ΥΓ. ξέρω οι απόψεις μου είναι πολύ "αντιδημοφηλείς" , μα ειλικρινά , i don't give a shit...

Φωτογραφίζοντας γλυπτά-μνημεία

Μνημείο Προσφύγων στη Νεα Φιλαδέλφεια

"Εθνική Συμφιλίωση"στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Δεν είναι πολλές οι φορές που το έχω προσπαθήσει.Κι όσες φορές προσπάθησα να φωτογραφήσω κάποια μνημεία δεν ξέρω αν τα κατάφερα .Προσπάθησα πάντως να μεταφέρω στον θεατή τα "πράγματα" όπως τα βλέπω μέσα από την δική μου ματιά...Οι φωτογραφίες είναι παλιές, αρκετών ετών ίσως αν προσπαθούσα να τις ξαναβγάλω τώρα να βλέπαμε κάτι τελείως διαφορετικό.Μηχανές ήταν οι αρχαίες μου Ζενιτ 12Χρ και Practika MTL50 με διάφορους Μ42 φακούς βιδωμένους πάνω τους...

"Περίεργες" φωτογραφίες

Υπάρχουν φωτογραφίες μας που δεν είναι καλές ,μάλλον καλύτερα θα έλεγα ότι δεν θεωρούμε ότι καν αξίζει να τις δείξουμε ως αντιπροσωπευτικό δείγμα της δουλειάς μας, τις αφήνουμε λοιπόν κάπου καταχωνιασμένες και κάποια στιγμή όταν τις ξαναδούμε ξαφνικά αποφασίζουμε ότι μεν δεν είναι και τίποτα ιδιαίτερο αλλά μας ΑΡΕΣΟΥΝ χωρίς να μπορούμε να προσδιορίσουμε επ'ακριβώς το γιατί.Η πιο πάνω φωτογραφία λοιπόν ανήκει σε αυτήν ακριβώς την "περίεργη" κατηγορία!Τελικά μου αρέσει...
ΥΓ.Η φωτογραφία τραβήχθηκε με την ist Ds μου και φακό τον DA 12-24.

Στο...δρόμο

Λίγο το καλοκαίρι με τις υψηλές θερμοκρασίες ,λίγο -ως πολύ- διάφορες υποχρεώσεις που "τρέχουν" με έχουν αφήσει φωτογραφικά αδρανή τους τελευταίους μήνες.Έτσι λοιπόν "ανεβάζω" εδώ μια παλαιότερη φωτογραφία που τράβηξα πριν καιρό στον "δρόμο" με μια ταπεινή praktica MTL5 με έναν 29αρη pentacon και φιλμ ilford hp5+.Όχι δεν κάνω "φωτογραφία δρόμου" καμιά φορά κάνω φωτογραφία στο...δρόμο.

Ποτέ ξανά...

Την 6η Αυγούστου 1945 στις 08:15 το πρωι ένα Αμερικανικό Β29 έριξε μια ατομική βόμβα σχάσεως Ουρανίου που ισοδύναμούσε σε ισχύ με περίπου 15 κιλοτόνους ΤΝΤ πάνω από την Ιαπωνική πόλη της Hiroshima .Το όνομα της Βόμβας ήταν Little Boy(μικρό αγόρι). Τρεις ημέρες αργότερα μια δεύτερη βόμβα με το όνομα Fat Man (χοντρός άντρας)Πλουτωνίου αυτή την φορά, πυροδοτήθηκε στο Nagasaki.To "μικρό αγόρι"και ο "χοντρός",σκότωσαν ,εξάχνωσαν ,κατέκαψαν ,δηλητηρίασαν,κομμάτιασαν αντίστοιχα 150.000 και 80.000 αμάχους τότε και εξακολουθούν να δηλητηριάζουν τους απογόνους τους μέχρι και σήμερα. Αυτό ήταν και η αποκορύφωση της παράνοιας του Β'ΠΠ με τα τόσα εκατομμύρια των νεκρών.Κάθε χρόνο τέτοια μέρα πάντα περνά από την σκέψη μου η φρικτή μοίρα αυτών(και όχι μόνο) των ανθρώπων(και όχι μόνο επίσης) που εξαφανίστηκαν εκείνες τις ημέρες ως... "κουνούπια" λόγω της τρέλλας του "ανθρώπίνου" είδους.Φέτος νομίζω πως παρατήρησα ότι μάλλον(δεν είμαι και σίγουρος γιατί δεν είχα και πολύ χρόνο) δεν έγινε σχεδόν πουθενά καμία ιδιαίτερη αναφορά στην TV και γενικότερα πάνω στο γεγονός,όλοι ασχολούνται εξάλλου με τόσα άλλα πολύ περισσότερο "ουσιώδη" πράγματα ....τόσο "γκλαμουράτα"!Σε λίγες ημέρες εξάλλου αρχίζει και η μεγάλη παρωδία των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου και ΟΛΗ (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) η παγκόσμια κοινότητα κάνει την πάπια-όχι την Κινέζική- και υμνεί την "δημοκρατικότατη" Κίνα για την καλή τους οργάνωση, σίγα μην ασχοληθούμε εδω στην πατρίδα του Ολυμπιακού Πνεύματός με ένα τόσο "out of fashion " θέμα όπως η Hiroshima κλπ ,τι να λέμε τώρα...
ΥΓ.Την φωτογραφία αυτή την τράβηξε ο Seizo Yamada που είχε την "τύχη" να βρίσκεται 7 χιλιόμετρα από το υπόκεντρο της έκρηξης.
YΓ2 .Σήμερα θα έπαιζα και το Hiroshima Mon Amour των πρώτων Ultravox! με τον John Foxx.

Ζέστη...

Αυτή η φωτογραφία τραβήχθηκε πέρυσι το καλοκαίρι με θερμοκρασία 46 βαθμών υπό σκιά...την παραθέτω για να την βλεπετε και να "δροσίζεστε"!

Aστικά τοπία

Ένα από τα αγαπημένα μου θέματα ,τοπία και εικόνες των από τις πόλεις μας.Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτά τα άχαρα γκρίζα "αστικά τοπία", όλο αυτό το χάος από καλώδια καπνοδόχους και κεραίες μου προξενούσε μια περίεργη έλξη από μικρό παιδί...τόση ώστε αποφάσισα να τα φωτογραφίζω για να δείχνω πως βλέπω τις πόλεις και ιδιαίτερα την Αθήνα μέσα από την δική μου ματιά .Να λοιπόν μια φωτογραφία που τράβηξα πριν από μερικά χρόνια μια νύχτα στου Ψυρρή...

Περι κριτικής...

Με την πάροδο του χρόνου αρχίζω να καταλήγω σε κάποιες συγκεκριμένες απόψεις που μπορεί να ακούγονται κάπως ελιτιστικές μα πιστέψτε με στην πραγματικότητα δεν είναι..Σχετικά λοιπόν με την κριτική μιας φωτογραφίας και όχι μόνο, αυτό που πιστεύω είναι ότι δεν μπορεί να κρίνει κάποιος χωρίς να διαθέτει κάποιες απαραίτητες και βασικές γνώσεις και χωρίς να έχει "παιδευτεί" επ' αυτού.Δεν μπορείς να κρίνεις με άλλα λόγια κάτι που δεν καταλαβαίνεις.
Μπορεί κάποιος να εκφέρει μόνο την προσωπική άποψη του, κάτι που έχει τεράστια διαφορά από την κριτική και επειδή ισχύει το σοφό ρητό "Opinions are like assholes. Everybody's got one" του Κλιντ Ιστγουντ "κάποιο θετικό συμπέρασμα που να βοηθά και τον κρινόμενο αλλά και τον κριτή δύσκολα θα βγει.
Αλήθεια πως μπορεί να κρίνει κανείς μια φωτογραφία δρόμου όταν δεν έχει μάθει ότι σε αυτόν το τομέα φωτογραφίας δεν παίζει κανένα ρόλο ο "στραβός ορίζοντας" κλπ για παράδειγμα?
Μπορεί να κρίνει κάποιος σωστά όταν δεν έχει βγει στον δρόμο ποτέ με μια μηχανή στο χέρι?πως μπορεί να κρίνει κάποιος και η κριτική του να ληφθεί στα σοβαρά υπόψιν από τον κρινόμενο ότι σε μια καλλιτεχνική φωτογραφία μια παραμόρφωση του φακού ένα "κάψιμο" κάπου, μπορεί να αναδειχθεί από αδυναμία σε όπλο στα χέρια του έμπειρου(αντίστοιχα ένας έμπειρος κριτής θα καταλάβει σχεδόν άμεσα ότι ο φωτογράφος δεν είναι τυχαίος και αυτό το εχει κάνει επίτηδες) φωτογράφου ,χωρίς να έχει πιο πριν την απαραίτητη και αναγκαία τριβή με το "άθλημα"?
Πως μπορεί ο ακροατής της Μπεζεντάκου να κρίνει και να γράψει έστω και δύο λόγια που να έχουν κάποιο "ειδικό βάρος" για παράδειγμα για ένα έργο του(μάλλον εμπορικού) Arvo Part για να μην προχωρήσω σε "χάρτνκορ" καταστάσεις και στην θέση του Εσθονού τοποθετήσω τον συχωρεμένο συμπατριώτη μας Ι.Ξενάκη ?
Αρα λοιπόν το ρητό του Κλιντ μπορεί να ισχύει μεν στην γενική του μορφή αλλά επ'ουδενι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να γράφει ο καθένας ότι θέλει για οτιδήποτε ή μάλλον ακριβέστερα για να πάρουμε στα σοβαρά αυτά που μας λέει...
Βέβαια ο "καλλιτέχνης" δεν μπορεί να κλείνει τα αυτιά του τελείως ,πρέπει κάποιες λίγες φορές να ακούει και απόψεις "μη ειδικών" να δέχεται και προπαντός να τις αξιολογεί.. κάτι που κάποιες φορές -και θέλω να προσεχθεί αυτό -μπορεί υπό ιδιάζουσες προϋποθέσεις και σε περιπτώσεις να να βοηθήσει έναν καλλιτέχνη που ίσως έχει "κολλήσει" και περιχαρακώσει την τέχνη του στο ιδεατό "κάστρο¨ μιας στείρας αντιεμπορικότητας, να προχωρήσει να κάνει ένα ,μικρο αποφασιστικό βήμα μπροστά.Σπάνια όμως...πολύ σπάνια.